Αστάθεια ώμου: χρήσιμες πληροφορίες για την πάθηση

Η αστάθεια του ώμου περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία η άρθρωση χάνει τη φυσιολογική της σταθερότητα, με αποτέλεσμα να εξαρθρώνεται ή να «φεύγει» εύκολα από τη θέση της. Πρόκειται συνήθως για μια χρόνια πάθηση, η οποία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια εξαρθρήματος και όχι από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η αστάθεια ώμου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τόσο επαγγελματίες αθλητές, θέτοντας σε κίνδυνο την αγωνιστική τους πορεία, όσο και μη αθλητές, προκαλώντας δυσκολία σε απλές καθημερινές κινήσεις.

Αίτια αστάθειας ώμου

Η εμφάνιση αστάθειας στην άρθρωση του ώμου μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως:

Σοβαρός τραυματισμός, που συχνά αποτελεί το αρχικό επεισόδιο εξάρθρωσης. Μετά την κάκωση, οι σύνδεσμοι και οι υπόλοιπες δομές του ώμου μπορεί να επουλωθούν χωρίς να επανέλθουν πλήρως στην αρχική τους ανατομική θέση, επιτρέποντας την εύκολη επανεξάρθρωση.

Επαναλαμβανόμενοι ήπιοι τραυματισμοί, κυρίως σε αθλήματα που απαιτούν συνεχείς κινήσεις του ώμου, όπως η κολύμβηση, η ρίψη ή το τένις.

Ιδιαίτερη ανατομία του ώμου, όπου ακόμη και χωρίς ιστορικό τραυματισμού, η μορφολογία της άρθρωσης επιτρέπει τη μετατόπιση της κεφαλής του βραχιονίου προς διάφορες κατευθύνσεις.
Συμπτώματα

Η χρόνια αστάθεια του ώμου μπορεί να εκδηλωθεί με:

• πόνο, συνήθως λόγω επαναλαμβανόμενων μικροτραυματισμών,
• συχνά εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα,
• αίσθημα ότι ο ώμος «φεύγει» ή πρόκειται να εξαρθρωθεί,
• γενικευμένη αίσθηση αστάθειας στο άνω άκρο.

Αντιμετώπιση της αστάθειας ώμου

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας προϋποθέτει ακριβή διάγνωση. Αυτή βασίζεται στη λήψη αναλυτικού ιστορικού, την κλινική εξέταση και τη διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων, όπως μαγνητική ή/και αξονική τομογραφία. Με βάση τα ευρήματα, ο ορθοπαιδικός καθορίζει την ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση.

Οι συνηθέστερες μέθοδοι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν:

• βραχυχρόνια ακινητοποίηση,
• οργανωμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας,
• ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που σταθεροποιούν τον ώμο.

Σε περιπτώσεις όπου η συντηρητική αγωγή δεν επαρκεί ή όταν η αστάθεια είναι έντονη και υποτροπιάζουσα, προτείνεται η χειρουργική αντιμετώπιση. Η επέμβαση πραγματοποιείται αρθροσκοπικά, μέσω μικρών οπών στο δέρμα και με τη χρήση κάμερας, επιτρέποντας την αποκατάσταση των ανατομικών δομών του ώμου. Η μέθοδος αυτή προσφέρει υψηλά ποσοστά επιτυχίας και, σε συνδυασμό με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης, επιτρέπει την ασφαλή επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές και αθλητικές του δραστηριότητες.

Η αστάθεια ώμου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η έγκαιρη αξιολόγηση από εξειδικευμένο γιατρό με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων είναι καθοριστική για τη σωστή αντιμετώπιση και την αποφυγή επιπλοκών.