Σηπτική θυλακίτιδα: τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται
Η σηπτική θυλακίτιδα αποτελεί φλεγμονώδη πάθηση του αρθρικού θυλάκου, η οποία συνοδεύεται από συλλογή υγρού και συνήθως εντοπίζεται στους θυλάκους του γόνατος και του αγκώνα. Εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες, σε ποσοστό που αγγίζει το 80%, και παρατηρείται κυρίως σε άτομα ηλικίας 40 έως 60 ετών.
Αίτια εμφάνισης της σηπτικής θυλακίτιδας
Η πάθηση μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, με συχνότερους τους εξής:
- τραυματισμό της άρθρωσης,
- υπέρχρηση ή επαναλαμβανόμενη καταπόνηση,
- ρευματοειδή αρθρίτιδα,
- οστεοαρθρίτιδα,
- αγκυλοποιητική
- σπονδυλαρθρίτιδα,
- σακχαρώδη διαβήτη,
- χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια,
- κατάχρηση αλκοόλ.
Επιπλέον, η σηπτική θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί από μικροοργανισμούς που εισέρχονται στον οργανισμό μέσω μικρών τραυμάτων του δέρματος, όπως κοψίματα ή δαγκώματα.
Συμπτώματα
Η κλινική εικόνα της σηπτικής θυλακίτιδας περιλαμβάνει ποικίλα συμπτώματα, με συχνότερα:
- τοπικό οίδημα,
- ευαισθησία και πόνο στην άρθρωση,
- ερυθρότητα του υπερκείμενου δέρματος,
- αίσθημα θερμότητας στο σημείο της φλεγμονής,
- πυρετό ή/και ρίγη,
- γενικευμένο αίσθημα κακουχίας.
Αντιμετώπιση της σηπτικής θυλακίτιδας
Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της σηπτικής θυλακίτιδας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η καθυστέρηση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Η θεραπευτική προσέγγιση επιλέγεται ανάλογα με τη βαρύτητα της κατάστασης και μπορεί να περιλαμβάνει:
- χορήγηση κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής,
- παγοθεραπεία για τη μείωση της φλεγμονής,
- ανύψωση και περίδεση της πάσχουσας περιοχής,
- αρθροκέντηση, δηλαδή παρακέντηση και παροχέτευση του υγρού με βελόνα και σύριγγα.
Σε πιο σοβαρές ή υποτροπιάζουσες περιπτώσεις, ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τομή και αναρρόφηση του φλεγμονώδους υγρού ή θυλακεκτομή, δηλαδή αφαίρεση του προσβεβλημένου θυλάκου. Συνήθως, η θυλακεκτομή πραγματοποιείται όταν η αρχική αποστράγγιση δεν επαρκεί για την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Η πρόληψη διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας των αρθρώσεων. Η αποφυγή υπέρχρησης, τα τακτικά διαλείμματα, καθώς και η εκτέλεση ήπιων διατάσεων μπορούν να συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης σηπτικής θυλακίτιδας.