Ρήξη Οπίσθιου Χιαστού: Αίτια, Συμπτώματα και Αντιμετώπιση

Ο οπίσθιος χιαστός σύνδεσμος αποτελεί έναν από τους τέσσερις βασικούς συνδέσμους του γόνατος που συνδέουν το μηριαίο οστό με την κνήμη και συμβάλλουν καθοριστικά στη σταθερότητα της άρθρωσης. Οι υπόλοιποι σύνδεσμοι είναι ο πρόσθιος χιαστός, ο έσω πλάγιος και ο έξω πλάγιος σύνδεσμος. Ο οπίσθιος χιαστός είναι από τους ισχυρότερους συνδέσμους του γόνατος και ο ρόλος του είναι να αποτρέπει τη μετατόπιση της κνήμης προς τα πίσω σε σχέση με τον μηρό.

Η ρήξη του οπίσθιου χιαστού είναι σχετικά σπάνια σε σύγκριση με άλλες συνδεσμικές κακώσεις του γόνατος και συνήθως προκύπτει έπειτα από τραυματισμό υψηλής ενέργειας.

Βαθμοί ρήξης οπίσθιου χιαστού

Οι κακώσεις του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου ταξινομούνται σε τρεις βαθμούς, ανάλογα με τη σοβαρότητά τους:

• Ρήξη 1ου βαθμού: Ήπια διάταση του συνδέσμου, χωρίς απώλεια της σταθερότητάς του
• Ρήξη 2ου βαθμού: Σημαντικότερη διάταση με μερική ρήξη των συνδεσμικών ινών
• Ρήξη 3ου βαθμού: Πλήρης ρήξη του συνδέσμου

Αίτια ρήξης οπίσθιου χιαστού

Η ρήξη του οπίσθιου χιαστού προκαλείται συνήθως από ισχυρή κάκωση στο γόνατο ή από απότομη υπερέκταση της άρθρωσης. Συχνά σχετίζεται με τροχαία ατυχήματα, πτώσεις ή αθλητικούς τραυματισμούς, ιδιαίτερα όταν υπάρχει άμεσο πλήγμα στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης με το γόνατο σε κάμψη.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν μετά από ρήξη οπίσθιου χιαστού περιλαμβάνουν:

• Πόνο στην περιοχή του γόνατος
• Οίδημα (πρήξιμο)
• Αίσθημα αστάθειας ή «υποχώρησης» του γόνατος
• Περιορισμό της κινητικότητας και δυσκαμψία
• Δυσκολία στη βάδιση ή στις καθημερινές δραστηριότητες

Διάγνωση και θεραπεία

Η ρήξη του οπίσθιου χιαστού συχνά συνυπάρχει με κακώσεις άλλων συνδέσμων ή δομών του γόνατος. Η διάγνωση βασίζεται στη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού, την κλινική εξέταση και απεικονιστικό έλεγχο, όπως ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία, που επιβεβαιώνουν τη βαρύτητα και την έκταση της βλάβης.

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής προσέγγισης γίνεται εξατομικευμένα και εξαρτάται από τον βαθμό της ρήξης, την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, καθώς και την ύπαρξη συνοδών τραυματισμών. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική και περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση και αποφυγή επιβαρυντικών δραστηριοτήτων
• Εφαρμογή του πρωτοκόλλου RICE (ξεκούραση, πάγος, περίδεση, ανύψωση) για τον έλεγχο του οιδήματος
• Εξειδικευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας με έμφαση στην ενδυνάμωση και την ιδιοδεκτικότητα
• Χειρουργική αποκατάσταση με αρθροσκοπική συνδεσμοπλαστική σε επιλεγμένες περιπτώσεις

Κατά τη χειρουργική επέμβαση, ο κατεστραμμένος σύνδεσμος ανακατασκευάζεται με τη χρήση μοσχευμάτων, είτε από τον ίδιο τον ασθενή είτε από αλλομοσχεύματα. Η αρθροσκοπική μέθοδος προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως μικρές τομές, λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη αποκατάσταση και σύντομη ή μηδενική νοσηλεία.

Μετά την επέμβαση, η συστηματική φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη για την πλήρη αποκατάσταση της λειτουργικότητας του γόνατος και την ασφαλή επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές ή αθλητικές του δραστηριότητες.